Op 3 jarige leeftijd stond ik voor het eerst op schaatsen. Het vroor en er lag een dikke laag ijs op de Voorveldse polder, vlak naast Utrecht. Achter een stoeltje aan krabbelde ik mijn eerste meters over het ijs. Na vele jaren op natuurijs te hebben geschaatst en bij de Bres, schaatsles voor beginners, ben ik toen ik 12 jaar oud was gaan langebaanschaatsen bij de schaatsvereniging Utrecht. Ik vond dit wel leuk, maar had op een gegeven moment geen zin meer om te schaatsen. Ik wilde op Rugby, lekker beuken en stoer doen. Net op dit moment werd aan mij gevraagd of ik een keertje bij de shorttrack wilde komen kijken. Dit vond ik zo 'kicken, gaaf, cool en spannend' dat ik van het Rugby idee ben afgestapt, en lekker ben gaan shorttracken. Ik was erg speels, en gooide ook bij het shorttrack de beuk erin. Lekker duwen in de bocht en maar weer expres vallen en opstaan. Ik kwam erachter dat dit echt een sport voor mij was, en zo is het allemaal begonnen….
1999-2000
Dit is een jaar waarin er voor mij veel veranderingen waren op het gebied van shorttrack. Ik zat het seizoen hiervoor nog bij de schaatsvereniging Utrecht, maar toen ik meer wilde, ben ik op 16-jarige leeftijd naar Amsterdam overgestapt. In dit jaar ben ik heel erg vooruit gegaan, wat leidde tot mijn titel als Nederlands Kampioen bij de Junioren B. Hierdoor werd ik erg gestimuleerd om keihard te trainen en als doel te stellen een erg goede shorttracker te worden. Ook heb ik dit seizoen aan een Open Frans Kampioenschap in Meudon meegedaan, waar ik eerste werd.
2000-2001
Na het seizoen waarin ik Nederlands kampioen ben geworden, werd ik niet gevraagd voor Jong Oranje. Maar er werd mij een ander aantrekkelijk voorstel gedaan. Een aantal rijders wilden een commerciële ploeg opzetten, genaamd het Peakskate team. Met een eigen begeleidingsteam, waaronder Penelope Di Lella, zijn we aan de slag gegaan en dit leidde tot een 16e plaats bij de Senioren op het Nederlands Kampioenschap. In dit jaar moest ik wel erg veel reizen, we hadden veel ijs in Zoetermeer en Den Haag, dus ik moest zeven keer per week op en neer met de trein. Dit moest ik zelf betalen en dat was nogal prijzig. Seizoen 2001-2002
Dit was het jaar waarin ik voor het eerst naar een grote internationale wedstrijd ben geweest, namelijk het WK junioren in Korea, hier werd ik 31e. Ook werd ik 8e op het NK, maar eigenlijk zat er meer in. Ik werd er duidelijk op ervaring af gereden.
Toen Penelope in de zomer stopte met training geven besloten we een goed trainings- en begeleidingsteam om ons heen te verzamelen. Na veel zoekwerk kwamen we in contact met Wim den Elsen, zelf oud shorttracker en ex-trainer van Gianni Romme en Bob de Jong. We kwamen er al snel achter dat Wim de man van zware trainingsschema's is, waar je verschrikkelijk sterk van wordt. We hebben dat jaar veel en lang gefietst, kracht- en sprongtraining gedaan. Vooral sprongtraining was nieuw voor ons. Ook hebben we met zware zandzakken van 20 kilo opstapoefeningen gedaan. Deze 'rockyschema's' maakten mij heel erg sterk, en ook mijn basistechniek werd onder de loep genomen. Ook ben ik voor het eerst op trainingskamp geweest naar Font Romeu. Dit was een hoogtestage, waarbij we met de Belgen en hun trainer Jeroen Otter mee deden.
Ik heb dit jaar ook een gesponsorde NS jaarkaart kunnen regelen. Hierdoor kon ik gratis met trein, maar dat verkortte het aantal reis uren in de trein helaas niet. Seizoen 2002-2003
Dit jaar ben ik voor het eerst meegegaan naar een World cup. Door blessures binnen de ploeg mocht ik deze ook meteen rijden op de individuele afstanden, waardoor ik individuele ervaring op kon doen. Ik eindigde als beginneling overal als laatste, of bijna laatste, maar ik heb wel veel ervaring opgedaan en geleerd van de betere internationale schaatsers. Ik reed nog niet met topmateriaal, maar enthousiaste buitenlanders hebben mij geleerd betere ronding te nemen, hier heb ik nog lang op gereden. Yves Nadau trainde de kernploeg. Ik zat niet in de kernploeg maar in het gewest, en trainde onder Wim den Elsen en Patrick Vergeer.
Op nationaal niveau, tijdens het NK, werd ik door Jeroen Huiskamp onderuit gereden in de halve finale. Dit was een onnodige actie want we lagen al op positie een en twee en hoefden elkaar niet in te halen om door te gaan naar de finale. Bij deze val ging mijn schouder uit de kom, waardoor ik uitgeschakeld was voor de rest van het NK. Wel had ik dit jaar laten zien dat ik er goed voor stond op nationaal niveau, mede omdat ik bij de finale van de nationale competitie 2e ben geworden. Seizoen 2003-2004
Dit jaar trainde ik weer onder Wim den Elsen. Er was geen kernploeg, er waren minder ijsfaciliteiten en er was weinig geld beschikbaar. Toch trainde ik gewoon door en behaalde ik goede individuele resultaten. Zo haalde ik 2 sec. van mijn persoonlijk record op de 500 meter af, en 5 sec. op de 1500 meter. Ik werd weer een stuk sterker door Wim zijn rocky-schema, waarbij we veel fietsten, sprongen en krachttraining deden. Door de slechte ijsfaciliteiten, het ijs was erg vies en we hadden weinig ijsuren, ben ik qua techniek/coördinatie niet veel vooruit gegaan. Hierdoor kon ik wel de snelheid maken, maar coördinatief niet erg goed rijden op die snelheid, waardoor je weer niet stabiel staat in de bochten. Toch ben ik dit jaar het meest vooruit van alle jaren die ik heb geshorttrackt.
Ook ging ik weer naar de World Cups in Tsjechië en Bormio, dit keer met Joelle van Koetsveld, zelf ook oud-shorttrackster en trainster in het Noorden. Op World cups was ik met mijn ploeg niet alleen maar serieus bezig. We wilden ook overal het beste in zijn op andere vlakken; hoog springen, bankdrukken, en de raarste spelletjes. Het was ondanks de slechte faciliteiten een grappig jaartje. We zijn bijvoorbeeld op dienbladen van de piste afgedaald. De basis die Wim had gelegd heeft wel wat opgeleverd. Ik had een goede basisconditie en veel kracht. Ik heb de nationale competitie gewonnen, op het NK werd ik derde en op het EK werden we 4e met de aflossing. Seizoen 2004-2005
Dit seizoen zat ik in de kernploeg, en trainde ik onder Jan Herman Mogendoff en Willy Oreilly. Dit is een erg goed jaar voor mij geweest. Ik heb dit jaar veel vooruitgang geboekt en voor het eerst een A-status behaald door middel van een 2e plaats op het EK bij de aflossing, feest dus! In de zomer was ik fysiek vooral erg sterk, waarna ik in de winter mijn tactiek en techniek heb verbeterd. Dit kon vooral doordat ik dit jaar veel trainingskampen heb gehad in Obersdorf, waar het ijs veel beter is dan in Zoetermeer. Op het NK ben ik derde geworden, licht teleurstellend resultaat omdat er meer in zat. Ik heb tactisch een aantal fouten gemaakt in de wedstrijden, en de communicatie met mijn coach ging niet zoals het moest zijn. Wel won ik dit jaar de nationale competitie. Ook heb ik dit jaar voor het eerst meegedaan aan de Europese Kampioenschappen, waar ik derde werd in de halve finale duizend meter, een 6e plek op een EK dus. Voor het eerst had ik echt veel trainingskampen, waar we veel vies Duits gegeten hebben, maar ik ben al dik tevreden dat we dicht bij de ijsbaan een goedkoop hotel hadden waar we naar hartelust konden trainen. Het hotel wat zo ongeveer mijn tweede huis werd heet Die Blauwe Muhle.
Dit jaar ben ik dus vreselijk veel weggeweest en heb ik veel gereisd, en hier werd ik af en toe een beetje gek van. Ik wilde ook graag thuis zitten en thuis trainen en voor de mentale ontspanning naar mijn vrienden om lol te maken. Na het NK mocht ik als reserve mee naar WK in China. In de eerste instantie had ik hier echt geen zin meer in, omdat ik het schaatsen een beetje had gehad voor dit jaar, maar door de fouten op het NK viel er genoeg te leren over hoe de Canadezen etc. met hun coaches communiceren, en was het maar goed dat ik mee ben gegaan. Ook heb ik veel rijders uitgehoord over hoe ze met hun schaatsen, kromming, etc omgingen. Veel geleerd dus. Omdat ik zelf niet hoefde te schaatsen heb ik maar even extra genoten van dit reisje en alle toeristische attracties bezocht.
Ook ben dit jaar in Zoetermeer gaan wonen om de lange reizen te voorkomen, maar omdat al mijn vrienden in Utrecht wonen en we dit seizoen 2/3 van de tijd in het buitenland zitten, woon ik inmiddels weer thuis. Ook omdat het ijs in Zoetermeer vies en slecht was, zaten we er steeds minder. In Utrecht ben ik een beetje gaan roeien bij een studentenvereniging, USR triton, en dit was in de eerste instantie puur voor de ontspanning, om er even uit te kunnen als ik daar behoefte aan had. Maar ook hier kon ik later mijn voordeel voor mijn sport uit halen. Roeiers moeten net als schaatsers veel fietsen voor hun basisconditie dus kon ik in de zomer mooi wat trainingen combineren.
|
